logo Fairwork Belgium

Rechtbank van eerste aanleg/Brugge – 16/02/2024

Instantie

Rechtbank van Eerste Aanleg
Brugge

Datum beslissing

16 februari 2024

Nummer

23BB1343

Trefwoorden

deeltijds - loondiefstal

Samenvatting

In dit dossier werkte een werknemer zonder wettig verblijf voor een schoonmaakbedrijf in onderaanneming bij verschillende grote fastfoodketens. Tijdens een controle op de werkvloer werd hij vastgesteld door inspectiediensten en naar een gesloten centrum gebracht. In eerste instantie werd de werknemer opgevolgd door een van de centra mensenhandel maar al snel bleek dat de kwalificatie mensenhandel niet weerhouden zou worden en volgde FAIRWORK Belgium het dossier op. De arbeidsauditeur dagvaardde de werkgever – die tevens bij FAIRWORK Belgium gekend is in een ander dossier – voor de rechtbank van eerste aanleg West-Vlaanderen, afdeling Brugge voor een niet correcte dimona aangifte en de tewerkstelling van een buitenlandse onderdaan zonder verblijfsvergunning en werd door de rechtbank voor deze inbreuken strafrechtelijk veroordeeld voor een boete van 56.000 euro waarvan 33.600 euro effectief.
De werknemer stelde zich burgerlijke partij en vroeg een schadevergoeding voor het loon dat hem niet correct betaald werd. Hij werkte ongeveer 11 maanden voor de werkgever. De rechtbank verwijst in haar beslissing naar Cassatie rechtspraak die stelt dat “loon uit zwartwerk in principe een onwettig voordeel is en bijgevolg normaal niet voor vergoeding in aanmerking komt”. De correctionele rechter verwijst evenwel naar artikel 4 § 1 van de wet van 11 februari en erkent het principe van recht op gelijkwaardig loon, maar stelt eveneens expliciet in het vonnis dat “de burgerlijke partij verbleef illegaal in het land en was perfect op de hoogte dat hij niet mocht werken”. Deze stelling, met de kennis dat we werknemer na controle op de werkvloer naar een gesloten centrum is overgebracht, kan de indruk wekken dat de werknemer niet alleen in strijd is met de wet, maar ook zijn recht arbeidsrechten verliest omdat hij in een situatie van “illegaal” werk verkeert. Werknemers hebben recht op een correct loon en hun verblijfssituatie is in deze kwestie irrelevant. De rechter oordeelt dat er niet voldoende bewijs is dat de werknemer langer dan 3 maanden (op basis van het wettelijk vermoeden uit artikel 7 van wet van 11 februari 2013) was tewerkgesteld. Bovendien werd geoordeeld dat de werknemer slechts deeltijds werkte, en bijgevolg het loon van 1000 euro/maand dat hij verklaard had ontvangen te hebben overeenkomt met het gemiddeld bruto-maandloon voor die tewerkstelling. De werknemer had nochtans bewijzen van een langere en voltijdse tewerkstelling maar dit werd niet als voldoende beschouwd. De expliciete vermelding van de “illegale verblijfssituatie” van de werknemer geeft ons echter de indruk dat het recht van de werknemer om zijn arbeidsrechten af te dwingen minder serieus wordt genomen. We tekenden dan ook beroep aan tegen dit vonnis.

logo Fairwork Belgium
Privacyoverzicht

Deze site maakt gebruik van cookies, zodat wij je de best mogelijke gebruikerservaring kunnen bieden. Cookie-informatie wordt opgeslagen in je browser en voert functies uit zoals het herkennen wanneer je terugkeert naar onze site en helpt ons team om te begrijpen welke delen van de site je het meest interessant en nuttig vindt.